در حالی که از «چالش اجرای تحریم‌ها» به‌عنوان معضل اصلی قطعنامه‌های شورای امنیت علیه جمهوری اسلامی یاد می‌شود، میرحسین موسوی و مهدی کروبی در آخرین دیدار خود از صدور قطعنامه اخیر ابراز نگرانی کرده و آنرا سبب آسیب وارد آمدن به کشور عنوان کردند. به گزارش سایت کلمه، در دیدار موسوی و کروبی که با هدف بررسی حوادث و رخدادهای اخیر کشور برگزار شد، موسوی با ابراز نگرانی از تحریم‌های اخیر و پیامدهای ناشی از آن گفت: «تحریم‌های اخیر که به صورت گسترده و در سطحی وسیع در حال برنامه‌ریزی و اجراست، موجب وارد آمدن آسیب‌های شدید به مردم، بویژه کارگران، کشاورزان و اقشار محروم جامعه خواهد شد. کشور هم اکنون با مشکلاتی نظیر تورم، رکود اقتصادی و افزایش نرخ بیکاری روبه‌روست که این تحریم‌ها می‌تواند این عوامل را تشدید کند». تاکید میرحسین موسوی بر اثرگذاری تحریم‌های شورای امنیت بر جمهوری اسلامی در حالی است که روز یکشنبه رادیو فردا به نقل از دکتر «یوخن برنس تورف» کارشناس و تحلیلگر آلمانی اعلام کرد: «برخی مفاد قطعنامه‌ها لازم‌الاجرا نیست و توصیه‌ای است و اصولا اجرای تحریم‌های لازم الاجرا هم کار دشواری است چرا که وقتی پای عمل می‌آید کشورها عملکرد متفاوتی دارند و برخی کشورها به قطعنامه عمل نمی‌کنند. شورای امنیت هم نهادی برای اجرای تحریم‌ها ندارد». البته این کارشناس آلمانی تنها تحلیلگر مسائل سیاسی نیست که تحریم‌ها را علیه ایران غیر قابل اجرا می‌داند، چرا که «تاثیر‌پذیری اندک ایران از معادلات اقتصادی جهانی که نمونه آن در بحران مالی سال 2009 به اثبات رسید» بسیاری از کارشناسان و حتی مسؤولان سیاسی دیگر کشورها را به همین نتیجه رسانده است. در همین راستا نوزدهم اسفندماه سال گذشته رهبران ترکیه و برزیل - از اعضای غیردائم شورای امنیت سازمان ملل متحد- تحریم ایران را بی‌فایده خوانده بودند. موسسه اقتصاد بین‌الملل نیز سیزدهم مهرماه سال پیش اعلام کرد: سیاست تحریم علیه ایران و هر کشور دیگری شکست خورده است. عدم تاثیر‌پذیری ایران از تحریم‌های غرب موضوعی است که روزنامه نیویورک تایمز نیز بر آن تاکید دارد. این روزنامه آمریکایی در گزارشی که پیش از تصویب قطعنامه چهارم شورای امنیت علیه جمهوری اسلامی، منتشر کرد با اشاره به بی‌فایده بودن تحریم‌ها علیه ایران آورد: «اعمال تحریم علیه تهران اغلب پیامدهای برنامه‌ریزی نشده‌ای را به دنبال دارد که به ضرر منافع آمریکا و اروپا خواهد بود». نیویورک‌تایمز با اشاره به این مطلب اعلام کرد: «اعمال تحریم‌های اقتصادی علیه ایران بی‌فایده است زیرا شبکه‌های خارجی مالی ایران بسیار پیچیده‌تر و جامع‌تر از آن است که با اینگونه تحریم‌ها مختل شود».

این روزنامه آمریکایی تصریح کرد: «ایرانیان به رشد رسیده‌اند و قدرت‌نمایی می‌کنند. در ماه دسامبر 2006 زمانی که شورای امنیت سازمان ملل دارایی‌های گسترش سلاح هسته‌ای در ایران را مسدود کرد، بازار سهام ایران 7 درصد افت کرد. در دور بعد تحریم‌ها در سال 2007 این شاخص تنها 3 درصد افت داشت و در دور سوم تحریم‌ها که سال 2008 اعمال شد، شاخص بازار سهام ایران به هیچ عنوان دچار افت نشد».

 

حال سوالی که مطرح می‌شود آن است که چرا شورای امنیت در حالی که گزینه تحریم را سه بار امتحان کرده است، برای چهارمین بار نیز قطعنامه تحریم علیه ایران را به تصویب رساند و پس از آن، اتحادیه اروپایی نیز با صدور قطعنامه‌ای این تحریم‌ها را تشدید کرد ؟

یک روز پس از تصویب قطعنامه چهارم تحریم علیه ایران در شورای امنیت، نشستی در «بنیاد ملی دموکراسی» به مناسبت آنچه سالروز اعتراضات در ایران نام نهاده بودند در آمریکا برگزار شد. در این نشست سناتور جان مک‌کین با تقدیر از اقدامات آشوبگران در ایجاد اغتشاش و ناآرامی در ایران، گفت: «من بر این باورم که این خود مردم ایران خواهند بود که سرانجام تغییراتی را که ما در سیاست‌های ایران در انتظارش هستیم؛ انجام خواهند داد». این سناتور جمهوریخواه در بخش دیگری از سخنان خود با استقبال از تصویب چهارمین قطعنامه تحریم علیه ایران، آن را ناکافی دانست و خواستار تصویب لایحه تحریم‌های کنگره علیه ایران شد. اما نکته قابل تامل و درخور توجه در سخنان این سیاستمدار آمریکایی، توجیه و دلیل وی برای اعمال اینگونه تحریم‌ها علیه ایران بود. جان مک‌کین طبق گفته خود نه به دنبال متقاعد کردن ایران برای نشستن پای میز مذاکره است و نه توقف برنامه هسته‌ای ایران، بلکه هدف وی تغییر رژیم در ایران است. این سناتور جمهوریخواه در تکمیل سخنان خود گفت: «من هدف و مقصد دیگری را پیشنهاد می‌کنم؛ ما می‌توانیم تمام دوستان و متحدان خود را در بخش خصوصی و بخش عمومی و در کشورهایی که با ما همفکری معنوی دارند، تجهیز کنیم تا حقانیت رژیم ایران را به چالش طلبند و از مردم ایران برای آنکه نهاد دولت خود را به گونه‌ای صلح آمیز و با شرایط خود تغییر دهند؛ حمایت کنیم». مک‌کین برای توجیه این ایده خود به شعارهای حامیان فرقه موسوی استناد کرد و گفت: «وقتی جوانان ایرانی در شعارهای خود به زبان انگلیسی می‌نویسند «اوباما با اونایی یا با ما» این نشانه خوبی است برای اینکه ما هم بیشتر باید حمایت کنیم. ما باید درکنار مردم ایران بایستیم. لازم است که اهداف آنان را اهداف خود بدانیم. منافع آنان منافع ما است و تلاش‌هایشان، تلاش‌های ما». وی سپس با اشاره به حوادث سال گذشته گفت که اگر تردیدی هم درباره تغییر رژیم در ایران داشتند اکنون متقاعد شده‌اند که چنین اقدامی امکان پذیر است.

پیش از این نیز جو لیبرمن، سناتور دیگر کنگره آمریکا که خود را سناتوری مستقل می‌داند، در گفت‌وگو با شبکه خبری سی‌ان‌ان گفته بود: «اعتراضات در ایران می‌تواند نشان ‌دهنده سر آغاز پایانی برای دولت ایران باشد.» وی در ادامه، افزود: «من معتقدم ما باید هر آنچه را که می‌توانیم انجام دهیم. نه تنها باید تحریم‌های اقتصادی را به دلیل برنامه هسته‌ای بر ایران اعمال کنیم بلکه از مردم ایران نیز حمایت کنیم و خواستار آزادی شهروندان معمولی ایران شویم». به همین دلیل بود که برخی کارشناسان، تحریم اخیر علیه جمهوری اسلامی را مولود اتفاقات سال گذشته عنوان کردند، به عقیده این کارشناسان «تصویب قطعنامه‌های جدید علیه جمهوری اسلامی» به‌عنوان راهبرد کشورهای مخالف جمهوری اسلامی به تصویب می‌رسد و از سوی دیگر اپوزیسیون داخل کشور با اثرگذار کردن این تحریم‌ها از طریق «عملیات روانی» در نقش بازوان اجرایی کشورهای غربی ظاهر می‌شود و این پازل با قدرتمند شدن جریان سبز که ماحصل نابسمانی‌های اجتماعی و اقتصادی است، تکمیل می‌شود. در همین راستاست که عباس عبدی در گفت‌وگو با رادیو زمانه این پیشنهاد را مطرح کرد که مسؤولان داخلی با امتیاز دادن به اصلاح‌طلبان مانع حمله آمریکا به ایران بشوند. این در حالی است که روز یکشنبه رئیس‌جمهور در جلسه هیات وزیران با بیان اینکه دشمنان ما با ایران عزتمند و پیشرفته مخالف هستند چرا که ایران عزتمند هیمنه استکبار را می‌شکند، گفت: دشمن درصدد است با جنجال، نمایشی را اجرا کند بدین منظور که نشان دهد در ایران ضعف و سستی است و باید عقب‌نشینی کرد و متاسفانه عده‌ای در داخل هم با دشمن بیرونی همراهی می‌کنند.