براساس یافته‌های اندیشمندان علوم سیاسی، هر حزب و به تبع آن شخصیت‌های برجسته سیاسی به اندازه مقبولیت و حضور خود در میان مردم سهم ملی از «قدرت» و «تاثیرگذاری» را تصاحب می‌کنند.پر واضح است که حماسه پرشکوه «پیوند عاشورایی امام و امت» در نهم دی تجلی قدرت مردم در یک نظام سیاسی آزاد را به نمایش گذاشت. به همین دلیل است که پس از گذشت یک ماه از آن روز پس لرزه‌های آن در جامعه سیاسی و حتی اجتماعی ایران همچنان حس می‌شود.تاکید ده‌ها میلیون نفر از مردم ایران اسلامی بر برخورد قاطع مسؤولان با هتاکان و سران فتنه که به فرموده رهبر معظم انقلاب حجت را بر مسؤولان تمام کرد، در همان روزهای ابتدایی پس از نهم دی‌ماه به طور محسوس موجب تغییر استراتژی فتنه‌گران شد.نخستین نشانه‌های این تغییراستراتژی در بیانیه شماره هفدهم موسوی که 2 روز پس از حماسه نهم دی‌ماه منتشر شد، قابل مشاهده بود.میرحسین موسوی در این بیانیه برخلاف بیانیه‌های قبلی خود، به طور تلویحی دولت را قانونی دانسته و برای آن وظایفی را در قبال مردم متصور شده بود تا راه را برای «حکمیت سیاسی» و مذاکره برای فرار از مجازات هموار کند.مهدی کروبی نیز برای آنکه نشان دهد خط او ازخط فتنه‌گران افراطی جداست در ابتدا در گفت‌وگو با رسانه‌های داخلی «دولت را به رسمیت می‌شناسد» و در کمتر از 48 ساعت خود را پایبند به ساختارهای نظام و قانون و ولایت فقیه می‌داند.هر چند موسوی در ادامه بیانیه خود و مهدی کروبی در ادامه اظهاراتش، تلاش داشتند بگویند که همچنان بر انتقادات خودشان نسبت به موضوعات مطرح شده مصر هستند اما برای کودکان نیز قابل فهم است که به رسمیت شناختن دولت با «مشروع ندانستن» و «نفی» آن کاملا در تضاد است.آنچه باعث شده سران آشوب هزینه عقب نشینی آشکار در موضع‌گیری‌هایشان را پذیرا باشند به همان ظرفیت گسترده اجتماعی در نهم دی‌ماه مبنی بر محاکمه سران آشوب و پس از اتمام حجت و قاطعیت نظام در برخورد با آنان، بازمی‌گردد.در کنار آن نزدیک شدن به 22 بهمن و پیش بینی سران اصلاحات از حضور گسترده مردم و تبدیل این راهپیمایی به همایش بزرگ حمایت از نظام جمهوری اسلامی که فلسفه راهپیمایی هر ساله در این روز است را نباید از یاد برد.

«تجربه تلخ» نهم دی‌ماه برای سران آشوب، آنان را به این نتیجه رسانده است، برای آنکه از شدت تقابل مردم با خود بکاهند، خود، همنوا با مردمی شوند که در مخالفت با آنان فریاد سر می‌د‌هند و محاکمه‌شان را مطالبه می‌کنند. البته سران آشوب در این بین با تکرار چندین باره این جملات در محافل خصوصی و عمومی که «رهبری حلال مشکلات است»، «به ولایت فقیه و رهبری پایبندیم»، «قبول داریم برخی تندوری‌ها صورت گرفته»، «شعارهای ساختار‌شکنانه را قبول نداریم»، «اگر خشونتی از سوی پلیس روی داده نظام‌مند نبوده بلکه اشتباهی از سوی ماموران این نهاد است»، «به ساختارهای نظام جمهوری اسلامی پایبندیم» و... سعي دارند خود را درون چارچوب نظام و همراه با جمعیت عظیم 22 بهمن نشان دهند. فتنه‌گران در ترمیم وجهه مکدرشان در حالی به صورت «شگفت‌انگیز» شتاب گرفته‌اند که تعجب نخواهیم کرد در روزهای آینده این برادران سابق! کاتولیک‌تر از پاپ شوند و در شعارهای انقلابی و پایبندی به نظام و رهبری گوی سبقت را از دیگران بربایند! البته اگر قانون‌شکنان «توبه واقعی» کنند درباره پذیرش آن نیز «می‌توان» حرف زد. به شرطی که این توبه علنی، شفاف، بدون دو‌پهلو‌گویی، توام با عذرخواهی از مردم و تعهد برای جبران گذشته در آینده باشد. در غیراین صورت این همان بازی‌ای خواهد بود که برای فرار از محاکمه و ترمیم وجهه خودشان چند بار به کار بسته‌اند و هر مرتبه با مانع بزرگی به نام «مردم» مواجه شده‌اند.