"دنیس راس مشاور ارشد جرج بوش پدر و پسر ؛ در مقاله ای که در شماره اخیر مجله نیوزویک به چاپ رسید به نفوذ قدرت منطقه ای ایران در دولت احمدی نژاد اشاره و در ادامه مدعی می شود : هنوز هم برای متوقف کردن برنامه هسته ای ایران دیر نشده است ."
آقای راس که فرستاده ویژه کلینتون در مسایل خاورمیانه و مشاور خارجه باراک اوباما هم است برای این ادعا خود اینگونه آدرس داد: تاریخ نشان داده ایران در مقاطعی در قبال فشار سیاسی بین اللملی جواب دلخواه را داده است .
برای مثال در سال 2003 پس از نابودی ارتش عراق توسط نیروهای های آمریکایی دولت وقت از طریق سفیر سوئئس در ایران پیامی به واشنگتن ارسال کرد تا با این کار نگرانی های آمریکا را درباره برنامه های تسلیحاتی تهران و حمایت ایران از حزب الله و حماس تا حدی تخفیف دهد.
قضیه از چه قرار است ؟
سپتامبر 2003 (5 مهر 85 ) شبکه چهار رادیو بی بی سی خبر از ارسال نامه ای توسط دولت سید محمد خاتمی خطاب به مقامات کاخ سفید داد آنگونه که بی بی سی اعلام کرد دولت وقت ایران در این نامه برای حل تمامی اختلافات فی مابین اعلام آمادگی کرد.
تلاش برای خلع سلاح حزب الله لبنان ، شفاف سازی تمامی فعالیت های هسته ای ، دست برداشتن از حمایت گروه های فلسطینی و ... از جمله مواردی بود که در نامه فوق دولت ایران ؛ به جورج دبیلیو بوش پیشنهاد داده بود .
اما گزارش رادیو بی بی سی از این ماجرا بدین شرح است : آوریل 2003 میلادی ، در شرایطی که تانک های امریکایی در خیابان هابی بغداد حرکت می کردند این نگرانی در تهران شدت می گرفت که شاید پس از عراق نوبت ایران باشد »
یک ماه بعد ایران در اقدامی بی سابقه و با واسطه سوییسی ها نامه ای برای دولت آمریکا فرستاد که در آن آمادگی خود را برای حل همه اختلاف ها اعلام کرده بود.
پیشنهاد های محرمانه
در این نامه ایران نه تنها از دست بر داشتن از گروه های فلسطینی سخن به میان آورده بود ، بلکه پیشنهاد داده بود برای خلع سلاح حزب الله تلاش کرده و تمام فعالیت های هسته ای خود را شفاف کند.
در ازای این همه ایران از آمریکا می خواست از "رفتار خصمانه خود نسبت به جمهوری اسلامی ایران" دست بکشد و در بیانیه ای تصریح کند که ایران جز "محور شرارت" نیست . محمد حسین عادلی که در آن زمان معاون وزیر امور خارجه ایران بود می گوید : آن نامه برای آمریکایی ها فرستاده شد تا نشان دهد که ما آماده گفتگو و حل معضلات هستیم .
آن اقدام در راستای سیاست های محمد خاتمی بود که می خواست همه راه های مسالمت آمیز را بیازماید
پاسخ آمریکا
لری ویلکینسون رییس دفتر کالین پاول وزیر خارجه وق امریکا می گوید : تنها چیری که من دیدم گزارشی بود از اینکه چنین نامه ای را دریافت شده و پاسخی که از طریق مقام های سوییسی برای ایران فرستاده شد.
پاسخی شبیه به این که چطور به خود اجازه می دهید چنینی پیشنهاد « گستاخانه ای » بدهید
آنچه در نامه خاتمی به جرج بوش آمده است تلاش این دولت برای اعطای برخی از امتیازات در جهت نزدیکی دو دولت است.
در همین راستا قرار بود دیدارهای دیگری مانند دیدار کمال خرازی و زلمای خلیل زاد انجام شود که با پاسخ سرد کاخ سفید ره به جایی نبرد.
البته دنیس راس که جایگاه حقوقی خاص خودش را دارد در ادامه آن مقاله یاد آور می شود : صادق خرازی معاون وزیر امور خارجه دولت وقت که این پیام را تنظیم کرده بود گفت بیم ها و هراس ها آنها را مجبور کرده است.
دنیس راس بیش از این نیز گفته بود : اول آوریل ۲۰۰۳ مباحثه ی طولانی با صادق خرازی داشتم که برای دیدنم آمده بود و دوم مه نیز دوباره او را به مدت سه ساعت دیدم.
اینها همه یک طرف این چند تا جمله که در تاریخ ۲۳ اسفند ۸۴ از سوی دکتر احمدی نژاد گفته شده یک طرف:
دكتر احمدينژاد در جمع خانواده شهدا و ايثارگران استان گلستان گفت: قدرتهايي كه مانع كمال بشري، عدالت و برخورداري ملتها از حقوق طبيعي خود هستند به گونهاي طراحي كردهاند كه اگر ملتي اراده كرد تا مستقل باشدبتوانند از مقررات و سازمانهاي بينالمللي و با تهديد شوراي امنيت و سوء استفاده تحريمهاي اقتصادي، مانع استقلال اين ملتها شوند.
دكتر احمدينژاد در ادامه با اشاره به پيشبينيهاي امام راحل(ره) مبني بر اينكه پايههاي ماركسيسم متزلزل شده است، خاطر نشان كرد: امروز نظام سرمايهداري و ابرقدرتهاي فاسد غربي نيز به آخر خط رسيده و صداي خرد شدن پايههاي قدرت و ظلم آمريكا به روشني به گوش ميرسد.
رییس جمهور در ادامه سخنان خود موضوع هستهاي كشورمان را مورد اشاره قرار داد و گفت: قدرتهاي زورگو در موضوع هستهاي تصور ميكردند با هياهو و تحريم و تهديد نظامي، ميتوانند جلوي ملت ايران را بگيرند، اما امروز ملت ايران، پيروز قطعي صحنه نبرد هستهاي و دشمنان شرمنده و سرافكنده هستند.
وئ با تأكيد بر اينكه ملت ايران اهل صلح و گفتگو و عدالتخواهي است، گفت: اين ملت گوشه چشمي به حق هيچ ملتي ندارد و اگر اهل مذاكره با شرايط عادلانه و برابر هستيد ملت ايران از آن استقبال ميكند اما اگر تصور ميكنيد به بهانه گفتگو بتوانيد براي ملت ايران، محدوديتي ايجاد كنيد سخت در اشتباه هستيد.
احمدينژاد با تأكيد مجدد بر اينكه ملت ايران در مسائل گوناگون آماده گفتگو است، اظهار داشت: بدانيد حقوق مسلم و قطعي ملت ايران قابل مذاكره و گفتگو نيست. همچنين حقوق قانوني و مسلم ايران قابل معامله و كوتاه آمدن و يا گذشت كردن از جانب هيچ كسي نخواهد بود.
نمی دونم بابت این نامه خفت بار و نگاه دوم خردادی ها به مسائل مختلف بخندم یا گریه کنم .
در حالی که داشتم می خندیدم گریه ام گرفت.
من باب یادآوری :
۱) …”آخرش هم گفتند: اين تعليق موقت كافى نيست؛ اصلاً بايد بكلى بساط اتمى را جمع كنيد. همين اروپائىها كه ميگفتند شش ماه تعليق كنيد، وقتى اين كار را كرديم، گفتند بايستى جمع كنيد! اين فرايند عقبنشينى، اين فايده را براى ما داشت؛ هم براى خود ما تجربه شد، هم براى افكار عمومى دنيا تجربه شد. ليكن عقبنشينى بود ديگر؛ عقبنشينى كردند.
من همان وقت هم در جلسهى مسئولين - كه از تلويزيون پخش شد - گفتم اگر چنانچه بخواهند به اين روند مطالبهى پىدرپى ادامه بدهند، بنده خودم وارد ميدان ميشوم؛ همين كار را هم كردم. ”
“مقام معظم رهبری در دیدار با دانشجویان استان یزد”
۲)«يكى از مظاهر دفاع از عزت (در دولت نهم) هم همين مسئلهى انرژى هستهاى است. مسئلهى انرژى هستهاى، براى ما فقط اين نبود كه ما ميخواستيم يك فناورى داشته باشيم، ديگران ميخواستند ما نداشته باشيم؛ اين فقط بخشى از قضيه است. بخش ديگر قضيه اين بود كه قدرتهاى گوناگون، پُررو، متجاوز، زورگو و دنبالهها و اقمار بىارزش آنها، ميخواستند حرف خودشان را در اين زمينه بر ملت ايران تحميل كنند. خب، ملت ايران، دولتِ شما و شخص رئيسجمهور، در مقابل اين زورگويى و اين تحميل و اين افزونطلبى ايستاديد؛ خداى متعال هم كمك كرد؛ پيش رفتيد. اينها آن بخشها و اجزاء گفتمان عمومى اين دولت است كه براى من اهميت دارد.»
ب : «مسئلهى اعادهى عزت ملى و ترك انفعال در مقابل سلطه و تجاوز و زيادهطلبى سياستهاى ديگران و ترك شرمندگى در مقابل غرب و غربزدگى را هم انسان در اين دولت احساس مىكند؛ عزت ملى و استقلال حقيقى و معنوى از اينجا حاصل ميشود.»
“مقام معظم رهبری در دیدار با اعضای هیات دولت”
۳)گروهی از فعالان سیاسی، مطبوعاتی در همسویی و هماهنگی کامل با کشورهای غربی با صدور بیانیه ای خواستار تعلیق غنی سازی سوخت هسته ای از سوی مقامات جمهوری اسلامی شدند.
به گزارش رجانیوز، در قسمتی از این بیانیه مرعوبانه آمده است: «حکومت و ملت ایران نیز باید از فرصت فراهم شده، استفاده کرده و با ارسال پیام های روشن و گام های عملی، پس از آن دائر بر پذیرش سیاست “تعلیق در برابر تعلیق” زمینه را برای تحکیم صلح در ایران و منطقه و جهان فراهم آوردند»!
333 نفره موسوم به “فراخوان جديد صلح خواهي” آنچنان با ادبیات ذلت باری تنظیم شده است كه بسياري از روزنامه ها و سايت هاي نزدیک به امضا كنندگان آن نیز حاضر به انتشار کامل آن نشده اند.
اين بيانيه را می توان نسخه دوم، نامه معروف 127 نماينده مجلس ششم دانست كه 2 ماه پس از حمله امريكا به عراق توسط فراكسيون مشاركت مجلس آماده و از مقامات عالي كشورخواسته شد، هرچه زودتر «جام زهر» ديگری را نوشیده و دست از تقابل با امریکا بردارند.
بيانيه موسوم به “فراخوان جديد صلح خواهي” به امضاء برخی اعضاء سازمان مجاهدين انقلاب، سازمان مجاهدین خلق (منافقين)، حزب مشاركت، نهضت آزادي، ملي مذهبي ها، برخي روزنامه نگاران دگراندیش، اپوزيسيون خارج نشين، دفتر تحكيم وحدت شاخه علامه، بيت منتظري و بقاياي باند مهدي هاشمي، دفتر ادوار تحكيم وحدت و … رسیده است.
رجانیوز برای ثبت نام خائنین به ملت در تاریخ اسامی، 333 امضاکننده بیانیه مزبور را منتشر می نماید:
محمد آزادى، حميد آصفي، هاشم آقاجري، ، سامر آقایی، ناصر آملي، عباس ابوذری، هادي احتظاظي، منوچهر احتشامي، حميد احراري، طاهر احمدزاده، حسن احمدي، محسن احمدي، نعمت احمدى، محمود احمدیان، محمدرضا احمدی نیا، مصطفي اخلاقي، ، ساجد اردبیلی، يدالله اسلامي، مرتضى اشفاق، حسن افتخاراردبيلي، جلال اقتدارى، اعظم اكبرزاده، زهرا اكبرزاده، علی رضا اکبرزادگان، علی اکرمی، محمود امير احمدى، عبدالمجيد الهامي، مهدي اميني زاده، حسين انصاري راد، مصطفي ايزدي، ابوالفضل بازرگان، عبدالعلی بازرگان، فرشته بازرگان، محمد نويد بازرگان، كمال الدين بازرگانى، مختار باطولي، روحاله باقرآبادي، ايرج باقرزاده، پروین بختیارنژاد، اكبر بديع زادگان، محمد بذرپور، ایمان براتیان، رحمت الله برهانى، محمد بسته نگار، مهدي بسته نگار، محمد حسین بنی اسدی، عماد بهاور، محمد بهزادى، حميد بهشتى، محمد بهفروزى، راضیه بوستانکار، مرضیه بوستانکار، جلال بهرامی، صفا بيطرف، مسعود پدرام، جعفر پناهی، رضا پويان، حبيب الله پيمان، مجيد پيمان، عبدالرضا تاجيك، عباس تاجالديني، هادي تفنگچي، مصطفى تنها، رضا تهرانى، غلامعباس توسلى، محمد توسلى، محمدرضا توسلى، مجيد جابرى، جلال جلالي زاده، علی جمالی، فرشته جمشيدي، مجتبي جهاني، رضا حاجى، مجيد حاجي بابائي، بهمن حافظى، طه حجازى، حمید حدیثی، علي حديثي، حسین حريرى، آيدين حسنلو، بهزاد حق پناه، جمشید حقگو، وحید حقیقی، على حكمت، منیژه حکمت، ابوالفضل حكيمى، عبدالكريم حكيمى، مجيد حكيمى، محمد رضا حمسى، محمد حيدري، جعفر خائف، نبی اله خانزاده مرخالی، ابراهيم خوش سيرت، مهدي خدادادى، امير خرم، حسین خطیبی، محمد خطيبي، مجتبی خندان، اسماعيل خوش محمدى، ناهید خیرابی، هوشنگ خيرانديش، محمدعلى دادخواه، محمد دادفر، رسول دادمهر، محمد داديزاده، محمدمهدى دانشيان، محمد حسن داوودی ، فریبا داودی مهاجر، محمود درد كشان، محمود دل آسايى، امیرخسرو دلیرثانی، عباس دهقان نژاد، مصيب دوانى، ابراهيم دينوي، محمد صادق ربانى، تقي رحماني، محمدجواد رجائيان، عليرضا رجايى، امير رزاقي، سمیرا رزاقی، سهراب رزاقی، محمد صادق رسولی، بهمن رضاخاني، احد رضائى، اصغر رضائى، بيوك رضائى، عبدالعلي رضائي، سعيد رضوى فقيه، حسين رفيعى، مهدى رهنما، رضا رئيس طوسى، جمال زره ساز، علي زرين، اکبر زمانی، محمد ابراهيم زمانى، پرويز زندى نيا، احمد زيدآبادى، محمد رضا زهدى، عليرضا ساريخانى، احمد ساعي، نسرين ستوده، عزت الله سحابى، فريدون سحابى، هاله سحابى، عیسی سحر خيز، محمد سرچمى، محمود سعیدزاده، بیوک سعیدی، علی اشرف سلطانی ، عبدالفتاح سلطاني، مرتضي سلطانيه، محمد جواد سلیمانی، علی سیاسی راد، سيد محمد علي سيفزاده، محمود شاددل بصير، ابراهيم شاكرى، تقى شامخى، على شاملومحمودی ، محمد شانه چى، حسين شاه حسيني، جواد شرفالديني، محمد شريف، كاظم شكري، مازیار شکوری گیلچالان ، الله وردى شمبورى، محمود شمس الواعظين، احمد شهامت دار، حسن شهبازی، احمد شيرزاد، فيروزه صابر، هدي صابر، محمد صاحب محمدي، هاشم صباغيان، احمد صدر حاج سيدجوادى، رضا صدر، سمیرا صدری، باقر صدري نيا، مهدي صراف، لطيف صفري، مظفر صفري، بيژن صفسري، فضل الله صلواتى، حميد رضا صمدي، كيوان صميمى، جليل ضرابي، على اشرف ضرغامى، فريدون ضرغامى، اعظم طالقانى، حسام طالقانى، طاهره طالقانى، نرگس طالقانى، اكبر طاهرى، رئوف طاهرى، محمد طاهرى، امير طيراني، کیان ظهرابی، سيد جعفر عباس زادگان، روئين عطوفت، باقر علائي، علي علوي، علي رضا علوى تبار، محمدباقر علوى، رضا علیجاني، على عليزاده نائينى، محمد جعفر عمادى، محمود عمرانى، على اصغر غروى، عليرضا غروى، ماجد غروى ، سعيد غفارزاده، مسعود غفاري، على غفرانى، مهدى غنى، فریده غیرت، باقر فتحعلی بیگی، پویان فخرآیی، مقصود فراستخواه، غفار فرزدى، شهین فرزین پژوه، حسن فرح آبادی، لیلی فرهادپور، فاطمه فرهنگ خواه، حسن فرهودي نيا، حسن فريد اعلم، مرتضي فلاح، ارسلان فلاح حجت انصاري، بهرام فياضي، احمد قابل، حسين قاضیان، عباس قائم الصباحي، خسرو قشقايى، ماهرو قشقايى، رحمانقلى قلى زاده، مهدي قليزاده اقدم، عبدالحسین قمی زاده، عبدالمجيد قندى زاده، نظام الدين قهارى، مصطفى قهرمانى، حجت الله قياسى، رحمان كارگشا، امیر حسین کاظمی، مرتضى كاظميان، هادي كحالزاده، محسن كديور، خسرو كردپور، مسعود كردپور، عليرضا كرماني، على كرمى، فریدون کشکولی، پروين كهزادى، يعقوب كوثرى، بهناز كياني، بيژن گل افرا، فاطمه گوارائي، علی اصغر گواهی، اکبر گنجی، مسعود لدنى، حسين لقمانيان، احسان مالکی پور، محمد تقى متقى، حسين مجاهد، محسن محققى، نرگس محمدي، نوشين محمدي، محمد محمدى اردهالى، سيد على محمودى، حسين مدني، سعيد مدنى، ماشاءالله مديحى، مرضيه مرتاضي لنگرودي، فريد مرجائي، مصطفى مسكين، رضا مسموعى، ضیا مصباح، ليلا مصطفوى، مصطفى مصطفوى، عباس مصلحى، محمد جواد مظفر، مهدي معتمدي مهر، ضياء مصباح، احمد معصومی، ياسر معصومي، خدیجه مقدم، مرتضى مقدم، فهيمه ملتى، کاظم ملکی، احمد منتظرى، سعيد منتظرى، خسرو منصوريان، كيوان مهرگان، سيدرضا موسوى سعادتلو، سید علی موسوی خوئینی، عبدالله مومنی، على مومنى، محمود مومنى، امير ميرخانى، وحيد ميرزاده، فرشته ناصرگيوه چى، حسن نراقى، محمود نعيم پور، احمد نعمت زاده، جعفر نقمی، محمود نكوروح، امير نكوفر، محمد تقى نكوفر، علی نکونسبتی، سيد حميد نوحى، امیر حسین نوربخش، فخرالسادات نوربخش، منوچهر نوربخش، حسین نوری زاده، غلامرضا نیک صفت ، احمد هادوی، هادى هادى زاده يزدى، ناصر هاشمي، خليل هراتي، مراد همتي، عليرضا هندى، احسان هوشمند، رسول ورپايى، منصور وفا، باقر ولى بيك، جليل ولى بيك، رحيم ياورى، على فريد يحيايى، مير محمود يگانلي، حنیف یزدانی پور، كاظم يزدى، ابراهيم يزدى، حسن يوسفى اشكوري، حسن یوسفیان آرانی.
آقا بیا تدارک اطعام با بسیج